 |
استهبان: شعري از خانم راه پيما - شاعر استهبانی |
|
چسبيده ام به سقف اتاق و دلم پر است
زل مي زنم به نعش زني در برابرم
غمگينم و براي خودم غصه مي خورم
اين لحظه هاي شوم و نفس هاي آخرم
*
اين دست کيست که با يک طناب درد
من را به حس نبودن کشانده است
دستان بي رمقم فرصتي نداشت
چون نقشه کثيف کسي را نخوانده است
*
دستم نمي رسد به گلويش ولي چه زود
دستش به دور گردن من حلقه مي شود
شک دارد او به کار طنابي که گردنم...
اصلا براي جيغ که فرصت نمي شود
*
دارد مرا درون ملحفه اي... صبر کن! ببين!
اصلا چه فايده اين مرد قاتل است
مردي که روزي عاشق چشمان من شده
حالا ميان اين همه ترديد باطل است
*
حالا درون جعبه عقب تاب مي خورم
دنبال يک روزنه ام تا پليس را
جريان دهم درون همين جعبه کثيف...
هي جيغ مي زنم و جيغ مي زنم : خداااا!
*
وحشت صداي ترمز و... اينجا کجاست؟ ها؟
مي لرزي وکنار خيابان سوت وکور
از روي تپه مرا هل... نگاه کن!!!!!!!!!
حالا چقدر فاصله دارم... و تو چه دور!!
*
مي ترسم از تمامي تاريکي و سکوت
زل مي زنم دوباره به چشمان بسته ام
مي لرزم و به دور خودم چرخ مي خورم
در سوگ مردن جسمم نشسته ام
□□
با جيغ و ترس لحظه اي احساس می کنم
دارد دوباره صحنه ي اين خواب لعنتي_
_ تکرار مي شود و من بدون درد
با حرف هاي خسته ي بي هيچ لکنتي_
*
_حاليش ميکنم که منم! آنکه عاشقش...
بودي... همانکه لحظه به لحظه به ياد او
ديگر چه فايده حرفي نمانده است
کر مي شوم از اين همه فرياد و داد او
*
دستم به زير بالش و... چاقوي مرگ را
شليک مي کنم... و دلش را شکافتم
حالا درون کوچه مان و داد مي زنم:
کشتم تمام زندگي ام را... و باختم!
شاعر: خانم راه پیما |
|
ارسال شده در مورخه : چهارشنبه، 14 بهمن ماه ، 1388 توسط مدیر  |
|
|
شادی (امتیاز : 0)
توسط ميهمان در مورخه : چهارشنبه، 14 بهمن ماه ، 1388 |
 | سلام یه کم تلخه و بعضی جاها وزن رعایت نشده ولی زیباست و سوژه بکری هست.
|
|
[ ارسال جوابیه ]
|
|
|
|
سلام (امتیاز : 1)
توسط sade_peyman در مورخه : دوشنبه، 24 خرداد ماه ، 1389
(مشخصات کاربر | ارسال پیغام شخصی) |
| با سلام وخسته نباشید خدمت همه ی عزیزان و اهالی خوب شهرستان استهبان
راستش من استهبانی نیستم اما خودمو جزیی از استهبان می دونم. چون حدود 7 سال از بهترین و شیرین ترین روزهای عمرم رو توی شهر شما یعنی استهبان زیبا گذروندم. خاطرات شیرینی از استهبان دارم. خیلی هم دلم واسه این شهر تنگ شده. من دوران راهنمایی و دبیرستانم رو توی مدارس آزادگان و امام خمینی(ره) استهبان گذروندم. واقعا شهر زیبایی دارین . یادمه بهش میگفتن پاریس کوچولو... اما بهتره به پاریس بگن: استهبان بزرگو!!!!
در ضمن انگیزم واسه گذاشتن نظر شعر بسیار زیبای خانم راه پیما بود که واقعا از شعرش لذت بردم. بهشون تبریک میگم بخاطر داشتن طبع شاعری
|
|
[ ارسال جوابیه ]
|
|
|
|
پیمان (امتیاز : 1)
توسط sade_peyman در مورخه : دوشنبه، 24 خرداد ماه ، 1389
(مشخصات کاربر | ارسال پیغام شخصی) |
| ببخشید میخواستم بپرسم آیا به شعرهای دیگه ی خانم راه پیما میشه دسترسی داشت یا نه؟
لطفا آگه امکانش هست آدرسی از وبلاگ یا سایت این شاعر استهبانی رو بذارید.
با تشکر
|
|
[ ارسال جوابیه ]
|
|
| |
|
|
لینکهای مرتبط |
|
|
|
|
|
امتیاز دهی به مطلب |
|
امتیاز متوسط : 5
تعداد آراء: 1
|
|
|
|
انتخاب ها |
|
|
|
|
منوی اصلی
صفحه ی اول
عکس
