گزيده اي سخنان كوروش بزرگ

Rishsefid

برگزیده ای از سخنان کورش بزرگ در منشورهای پارسوماش، شوشیانا و پرشیا به همه فرزندان پاک ایران زمین

از پارس برآمدم. از پارسوماش. این گفته من است.

کورش پسر ماندانا و کمبوجیه.

من کورش هخامنش فرمان دادم که بر مردمان اندوه نرود. زیرا اندوه مردمان اندوه من است و شادمانی مردمان، شادمانی من.

بگذارید هرکس به آیین خویش باشد. زنان را گرامی بدارید. فرودستان را دریابید. و هرکس به زبان تبار خویش سخن گوید. گسستن زنجیرها آرزوی من است. ما شب را و بیداد را خواهیم زدود، زندگی را ستایش خواهیم کرد.

تا هست سرزمین من آسمانی باد! که در او رودهای بسیاری جاری است. ما دامنه ها و دشت هایی داریم دریا وار. رازآمیز، سرسبز و برکت خیز؛

و شما را گفتم این بهشت بی گزند را گرامی بدارید. درسرزمین من توان شکفتن بسیار است. سرزمین من، مادر من است.

تا هست خند ۀ شادمانه کودکان خوش باد ، تا هست شهریاری بانوان و آواز خنیاگران خوش باد. تا هست رودها فراوان و فراوان تر باد. از سوگ و اندوه به دور باد سرزمین من.