1-    لطفا خودتان را بطور کامل معرفی نمائید؟

بنام حضرت دوست که هر چه داریم از اوست.

سهیلا استخری فرزند اکبر متولد آبان ماه هزارو سیصد و پنجاه و چهار شهرستان استهبان استان فارس می باشم. پس از گذراندن دوران ابتدایی و راهنمایی به مدت 2 سال در مقطع متوسطه رشته علوم تجربی تحصیل نموده و دوسال آخر متوسطه را در دانش سرای تربیت معلم حضرت رقیه (س) مرودشت بعنوان دانش آموز معلم به کسب علم و دانش پرداختم. بعد از اتمام دانش سرا در سن 18 سالگی و با اشتیاق تمام به خدمت آموزش و پرورش در آمدم و همچون پدر بزرگوارم و دو خواهر و برادرم به جامعه فرهنگیان پیوستم. در کنار امر مقدس تدریس، تحصیلات خود را تا مدرک کارشناسی در دانشگاه آزاد اسلامی استهبان در رشته دبیری معارف اسلامی ادامه دادم و در سال 1378 با کسب رتبه اول فارغ التحصیل شدم.

دبیری، مربی پرورشی،کارشناسی امور بانوان و مدیریت کانون فرهنگی تربیتی از جمله فعالیت های بنده در حوزه آموزش و پرورش می باشد. هم اکنون با گذشت 14 سال سابقه خدمت، یازدهمین سال را در سمت مدیری کانون فرهنگی تربیتی شهید فقیهی استهبان تجربه می نمایم.

2- از چه زمانی شروع به سرودن شعر نمودید؟

سرودن شعر را از سالهای 67-66 یعنی در سال سوم راهنمایی آغاز کردم هر چند که در کلاس چهارم ابتدایی نیز اولین جرقه های شعر در جانم زده شد و به صورت پراکنده ابیاتی می سرودم. خوب به یاد دارم که در سال سوم راهنمایی کتابی از مرحوم استاد جمالی به دستم رسید یکی از اشعار ایشان بازگشت بود هنوز آن اشعار در ذهنم طنین انداز است که :

 روستا کو ده کجا من کیستم

من اگر آن روستایی نیستم

اینک آن ده رنگ شهرستان شده

آن اصطهبانات ، استهبان شده

با خواندن اشعار این شاعر بزرگ  انگیزه سرودن شعر بیشتر در من تقویت شد.

3- مشوقان شما در این راه چه کسانی بودند؟

مشوق اصلی در سرودن اشعارم خانواده محترمم بخصوص پدرم بودند که در ساعات بعد از تعطیلی مدرسه مرا با استادانی همچون استاد شعله و حکمت آشنا می نمودند و من در محضر ایشان و انجمن های شعر این بزرگواران شاگردی می کردم.

4-از شعرای گذشته و حال به کدام یک از بزرگان ارادت بیشتری دارید؟

همیشه از خواندن اشعار حافظ، سعدی، صائب تبریزی و مولوی لذت می بردم عشق و علاقه ای که به اشعار به ویژه حافظ داشتم موجب شده بود که در همان سن 13 سالگی اکثر غزلیات این بزرگ را حفظ بودم و در صبحگاه آموزشگاه و مجالس مختلف از آنها استفاده می کردم. از معاصرین نیز به اشعار احمد عزیزی، قیصر امین پور و محمد خلیل جمالی (مذنب) و سهراب سپهری بسیار علاقمندم.

5- انگیزه شما از چاپ کتاب چه بود ؟

انگیزه اصلی بنده از چاپ این مجموعه صرفا اعتلا و سربلندی فرهنگ شهر عزیزیم استهبان بود، هرچند نمی دانم تا چه حد موفق بودم اما همین که گام کوچکی در این راه برداشتم بسیار خرسندم در همین مجال کوتاه نیز لازم می دانم از استاد بزرگوارم جناب آقای آل ابراهیم که زحمت انتشار این مجموعه را به عهده داشتند، تشکر و قدردانی می نمایم.

6- پیام اصلی اشعار شما در این کتاب چیست؟

از کودکی عشق و ارادت بنده به اهل بیت به ویژه امام زمان (عج)در روح و روانم ریشه دوانده بود. همیشه دوست داشتم اگر شعری به ذهنم جاری می شود در وصف معصومین و سلاله پاکشان باشد. سخن مادرم را هیچگاه فراموش نمی کنم که مرا در سرودن اشعار ائمه اطهار (ص)ترغیب و تشویق می نمود و روایت امام صادق (ع)را به یادم می آورد که :

من قال فینا بیت شعر بنی الله له بیتنا فی الجنه

هر کس یک بیت شعر درباره ما بسراید، خداوند برای او خانه ای در بهشت بنا کند و من در عالم کودکی و نوجوانی ام بعد از سرودن شعر در مدح ائمه (ص)خوشحال، مسرور و مغرور می شدم که خانه ی دیگری در بهشت ساختم .

7- چه توصیه ای برای شعرای نوجوان دارید؟

نوجوانان عزیز شاعر که الحمدالله در شهر ما نیز کم نیستند، اگر احساس می کنند که شعری حتی بیتی در روح و روانشان تراوش می کند به سادگی از آن نگذرند بی شک اینها الهاماتی است که بر صفحه ذهن شاعر جاری می شود و بسیار ارزشمند است و دیگر اینکه از محضر اساتید گرانقدر  شهرمان در ارتقاء سطح کیفی اشعار خود حتما بهرمند شوند.

8- سخن آخر:  الهی! هر چه بی طلب به ما دادی، به سزاواری ما تباه مکن

گفتگو: محمد رضا آل ابراهیم