در سی و مین سالگرد رحلت عالم جلیل القدر
حضرت آیت الله میرزا محمد حسین مومن عالم

آشنائی با یکی از فقیهان دیارمان

میرزا محمدحسین مؤمن عالم فرزند میرزاابوالقاسم به سال 1259 ه.ش در خانواده ای مذهبی وروحانی متولد گردید . پدرش روحانی بود . پدر بزرگش حاج نوروزعلی شیرازی تجارت پیشه و در شیراز زندگی می کرد .مادرش فاطمه دختر ملا اتابک و اهل استهبان بود .
( مرحوم آیه اله میرزا محمدحسین مؤمن عالم به جناب مؤمن شهرت داشت بنابراین در این مقاله آن عالم بزرگوار را بهمین لقب ذکر خواهیم کرد . )
جناب مومن پدر ش را در سیزده سالگی از دست داد . و در کنار مادر وخواهرانش زندگی سختی را تجربه می کرد . امورا ت زندگی آن مرحوم در آن دوران با فقر و تنگدستی و مشقت توام بود .
با وجود همه مشکلات و سختی های زندگی و معیشتی ...

استاد برجسته ي درس خارج حوزه ي علميه مروي تهران

صبح روز يك شنبه سيزدهم دي ماه هشتاد و هشت  كه براي تحقيق پيرامون مرحوم علامه ملا شاه محمد اصطهباناتي (ازعلما و مشاهير قرن يازدهم هجري قمری )در مسافرتي چند روزه در تهران روزگار مي گذراندم و راه و روش مرسوم اداري بازديد نسخ خطي را تجربه نكرده بودم و قبلاً به كمك فن آوري جديدیعنی اينترنت از وجود يكي از كتب خطي آن مرحوم در كتابخانه حوزه علميه مروي تهران آگاهي يافته بودم  با بر قراري ارتباط تلفني با مسئول كتابخانه پس از سلام و احوالپرسي چون علت تماس خود را توضيح دادم مرا راهنمايي كردند كه بايد روز چهارشنبه آينده با مراجعه به دفتر توليت و مديريت حوزه،درخواست كتبي خود را براي رؤيت يك كتاب خطي مورد نظر را  ارائه تا پس از بررسي و در صورت صلاحديدشان مجوز لازم را صادر فرمايند پس از آنكه از محدوديت مدت سفر و نداشتن آگاهي از مراحل بازديد كتب خطي را توضيح دادم و مخاطب آنسوي خط دريافت كه از شهري دور دست به نام اصطهبانات به تهران آمده ام با شنيدن نام اصطهبانات ساعت 10صبح همان روز براي بازديدم تعيين وقت نمود من هم با شور و شعفي خاص...

متن کامل در ادامه

برگزاری اولین عصر شعر دانش آموزی با عنوان
انقلاب و رهبری در کانون فرهنگی تربیتی شهدای بسیج

در این مراسم که با حضور دانش آموزان دختر و پسر مقطع راهنمایی و دبیرستان و جمعی از فرهنگیان و شاعران و ادب دوستان شهرستان استهبان و به همت کانون شهدای بسیج و کارشناسی شاهد و امور ایثارگران و امور تربیتی آموزش و پرورش استهبان برگزار شد. ابتدا آقای آهسته مسئول امور تربیتی پیرامون ضرورت کشف و پرورش استعداد های ادبی سخنانی ایرادنمودند. سپس جناب آقای علی اکبر شجعان شعری با لهجه محلی پیرامون تهاجم فرهنگی قرائت نمودند که مورد استقبال حاضرین قرار گرفت.

متن کامل ، شعر و عکس های تکمیلی در ادامه

باسمه تعالی

جوون عزيز حواست هه يا نه ؟

با اجازه از خدا و شهدا
من ماخام قصه بگم ای رفقا

یه دده و کاکا بودن تو شهر ما
دور از جونوتو هم سن شما

زیر سی یی پدر و مادروشو
داش قشنگ شکل می گرفت باورشو

وختی جنگ شد دوتاشو بچه بودن
ب کو می کردن ا لو باغچه بودن

دشمن اومد که باما جنگ بکنه
عرصه بر ملت ما تنگ بکنه

شهرای ما همه بمبارون کرد
دامن علقمه لو کارون کرد

موشکای گت 12 متری
حتی انداخت تو کوچه 6 متری

همه دولتا یارش بودن
ا همی جا کس و کارش بودن

پول و سرباز و سپاهش دادن
موشک و بمب و سلاحش دادن

کارخونای ما همه بمبارون کرد
کشور ما را در و داغون کرد

هدفش نابودی دین بود و خدا
و ماخاس ما از امام بیشیم جدا

جوونا جنگیدن و جون دادن
و بری دین خدا خون دادن

با فداکاری و جانبازی و جنگ
سر صدام زبون کوفتن سنگ »

متن کامل در ادامه

متن کامل در ادامه

1-    لطفا خودتان را بطور کامل معرفی نمائید؟

سهیلا استخری فرزند اکبر متولد آبان ماه هزارو سیصد و پنجاه و چهار شهرستان استهبان استان فارس می باشم. پس از گذراندن دوران ابتدایی و راهنمایی به مدت 2 سال در مقطع متوسطه رشته علوم تجربی تحصیل نموده و دوسال آخر متوسطه را در دانش سرای تربیت معلم حضرت رقیه (س) مرودشت بعنوان دانش آموز معلم به کسب علم و دانش پرداختم. بعد از اتمام دانش سرا در سن 18 سالگی و با اشتیاق تمام به خدمت آموزش و پرورش در آمدم و همچون پدر بزرگوارم و دو خواهر و برادرم به جامعه فرهنگیان پیوستم. در کنار امر مقدس تدریس، تحصیلات خود را تا مدرک کارشناسی در دانشگاه آزاد اسلامی استهبان در رشته دبیری معارف اسلامی ادامه دادم و در سال 1378 با کسب رتبه اول فارغ التحصیل شدم.

دبیری، مربی پرورشی،کارشناسی امور بانوان و مدیریت کانون فرهنگی تربیتی از جمله فعالیت های بنده در حوزه آموزش و پرورش می باشد. هم اکنون با گذشت 14 سال سابقه خدمت، یازدهمین سال را در سمت مدیری کانون فرهنگی تربیتی شهید فقیهی استهبان تجربه می نمایم.
 

متن کامل خبر در ادامه

محمّد باقر پلاس شاعر بزرگ و گمنام استهبانی

هاله‌اي از شايعات پيرامون شخصيّت، زندگاني، اشعار و مرگ او در برگرفته است. در رابطه با واژة پلاس شايعاتي درافواه رايج است كه به يكي دو تا از آن‌ها اشاره مي‌رود:

گويند حاج ميرزا بابا سادات معزّي (وفات: 1282 ه.ق)، يك در طلاكوب به جهت نصب در حرم مطهّر علي (ع) به نجف مي‌برد. در حال كار گذاشتن، محمّد باقر هم كه از روحيه‌اي طنزآميز برخوردار بوده است، سر مي‌رسد و به حاج ميرزا بابا كه هم‌شهري‌اش بوده است مي‌گويد: «آقا! شما كه اين‌قدر سخاوت داريد كه درِ طلاكاري شده را تقديم مولا مي‌كنيد فكري هم به اين پلاس‌هاي بنده بكنيد.» منظور لباس‌هاي مندرسش بوده است.